Medytacja rozprasza iluzje
W październiku 2024, w trakcie rekolekcji medytacyjnych, które prowadził ks. prof. Paweł Mazanka, braliśmy udział w bogatych w zróżnicowane treści konferencjach. Bazując na swej przeogromnej wiedzy filozoficznej Ojciec Profesor zapoznał nas m. in. z przyczynami błędów w poznawaniu rzeczywistości- czyli z iluzjami; które, gdy nam się przytrafią, powodują fatalne konsekwencje zarówno w naszych relacjach z bliźnimi, jak i w naszej relacji ze Stwórcą. Doskonałym remedium na rozproszenie iluzji jest właśnie medytacja, która z jednej strony wycisza nasze emocje, jest lekiem na zbytnią impulsywność (brak cierpliwości), jak i pozwala na spojrzenie na rzeczywistość w szerszej perspektywie – czyli wyjście ze schematów zniekształcających postrzeganie ludzi i spraw.
Cud Eucharystii
Szczególnie jesteśmy wdzięczni Ojcu Pawłowi za wykład o pięknie i mocy Eucharystii. Nasza siostra Małgosia dzieli się swoimi przemyśleniami: „Odkąd słyszałam, że na każdej Mszy św. podczas przynoszonych darów, idą nasi Aniołowie z tym, co ofiarujemy Bogu i mają puste ręce, bo nawet o tym nie pomyśleliśmy, i jaka to strata, staram się pamiętać o swoich intencjach. Tyle możemy ofiarować.
Myślę że to też dar dla Boga – Ofarowanie swojego serca, konkretnych spraw, wyrzeczeń, postanowień, podziękowań itp. Niech nasi Aniołowie mają co zanosić od nas Bogu 🙌🏻Niech to nie będzie tylko pieśń, ale i dar z serca ♥”
Metanoie świętej
Patronką naszych październikowych rekolekcji była św. Teresa Benedykta od Krzyża, czyli dr Edyta Stein -patronka Europy. Święta była z wykształcenia filozofem, dlatego bardzo pięknie o jej życiu mówił Ks. prof. Paweł Mazanka- również filozof. Zwrócił uwagę na trzy wielkie exodusy w życiu świętej, która trzykrotnie, z wyboru porzucała swoje dotychczasowe życie, by rozpoczynać kolejny, zupełnie nowy etap swojej drogi do PRAWDY.
Edyta Stein urodziła się 12 października 1891 r. we Wrocławiu jako jedenaste dziecko głęboko wierzących Żydów. W 1911 r. podjęła studia filozoficzne we Wrocławiu, uznając się jednocześnie za ateistkę. W 1913r. stwierdziła, że nie jest to jej droga i wyjechała do Getyngi, by tam studiować fenomenologię. W 1916 r. została asystentką prof. Husserla we Fryburgu. Rok później uzyskała u niego tytuł doktorski.
Kolejna metanoia Edyty miała miejsce w 1921 r., kiedy to dokonało się jej nawrócenie (dzięki zetknięciu się z autobiografią św. Teresy z Avila) – szukając prawdy – znalazła Boga i Jego miłosierdzie. 1 stycznia 1922 r. przyjęła chrzest i I Komunię św. Prowadziła wykłady, kursy szkoleniowe, pisała artykuły, wygłaszała wykłady w radio.
Kulminacyjna metanoia Świętej to przyjęcia habitu karmelitańskiego – porzucenie kariery zawodowej i naukowej, by być jak najbliżej Odkupiciela (14 października 1933 r. ) Już jako karmelitanka Edyta Stein zaczęła pisać swoje ostatnie dzieło teologiczne Wiedza krzyża, które pozostało niedokończone.
do Przyjaciela
„Ufam, że mur nie będzie nigdy tak wysoki, byśmy nie mogli ponad nim podać sobie ręki.”
Prawda
’Byłam zawsze daleka od mniemania, że Miłosierdzie Boże mogą wiązać granice widzialnego Kościoła. Bóg jest Prawdą. Kto szuka prawdy, szuka Boga, choćby o tym nie wiedział.”
Eucharystia
Przystąpię do ołtarza Bożego, gdzie nie chodzi o mnie i o moje malutkie sprawy, lecz o wielką Ofiarę pojednania, w której uczestnicząc, mogę obmyć i rozweselić serce, a w czasie ofiarowania złożyć Bogu siebie z wszelkim moim działaniem i cierpieniem.”
.Dla chrześcijan nie ma „obcego człowieka”. On jest „bliźnim”, którego mamy przed sobą i który najbardziej nas potrzebuje, czy jest spokrewniony, czy nie, czy „lubimy” go, czy nie, czy jest „moralnie godny” pomocy, czy nie. Miłość Chrystusa nie zna granic, nigdy nie ustaje, nie boi się brzydoty i brudu."
Edyta Stein, Geistliche Texte
