Święty Charbel
Miłość jest światłem, które świeci. Świętość jest twoim celem
Youssef Antoun Makhlouf urodził się 8 maja 1828 r. niewielkiej libańskiej wiosce Bika Kafra jako jedno z pięciorga dzieci Antouna Zaaroura Makhloufa i Brigitty Chidiac. Pochodził z biednej, religijnej rodziny obrządku maronickiego. 16 maja 1828 r. na chrzcie świętym otrzymał imię Youssef. Od młodości chłopca fascynowało życie świętych i eremitów. Po śmierci ojca Youssef przejął część obowiązków po nim i codziennie wypasał niewielkie stado, często wędrował do pobliskiej groty, gdzie umieścił ikonę Najświętszej Maryi Panny. Tam całe dni spędzał na modlitwie i rozmyślaniu.
"Chrystus cierpi, widząc nas, ludzi przez Niego odkupionych i wyzwolonych, jako zakutych w łańcuchy niewolników poszukujących szczęścia tam, gdzie go nie znajdziemy. To dla nas umarł i zmartwychwstał, aby dać nam życie i wieczne szczęście”.
św. Charbel
Mnich
W 1851 r. Youssef opuścił rodzinę i wstąpił do libańskiego zakonu maronitów klasztorze Matki Bożej w Mayfouq. Przyjął nowe imię – Charbel. W ten sposób jego patronem stał się chrześcijański męczennik z Anttiochii z II wieku. Śluby wieczyste złożył 1 listopada 1853 r. Święcenia kapłańskie przyjął sześć lat później 23 lipca 1859 r. następnie wrócił do klasztoru św. Marona, gdzie oddawał się pracy i ascezie.
W 1875 r. opat klasztoru pozwolił Charbelowi opuścić wspólnotę i rozpocząć życie pustelnicze. Przyszły święty zamieszkał w Eremie Świętych Piotra i Pawła nieopodal klasztoru i kolejne 23 spędził w samotności. Sypiał trzy godziny na dobę, pod habitem nosił włosienicę, a za poduszkę służył mu kawałek drewna. Ciężko pracował fizycznie, mimo poważnej chorobie nerek i ciągle się modlił. 16 grudnia 1898 r. gdy odprawiał Mszę Świętą, dostał udaru mózgu. Zmarł 24 grudnia 1898 r
Został pochowany w klasztorze św. Marona w sam dzień Bożego Narodzenia. Po kolejnych ekshumacjach stwierdzono, że ciało ojca Charbela nie rozkłada się. Co więcej zachowuje elastyczność i ciepło oraz przyjemnie pachnie. Po pewnym czasie zaczęło ono wydzielać olej, który wypływał z trumny. Kilka miesięcy przed kanonizacją szczątki Charbela zaczęły się wysuszać – pozostał tylko szkielet
Olej jako rodzaj sakramentalium rozdawany jest pielgrzymom, aby z wiarą mogli go używać w trakcie modlitwy o uzdrowienie czy w jakiejkolwiek innej sytuacji, gdy proszą św. Charbela o wstawiennictwo.
„Nikt nie posiada tej miłości sam z siebie, może ją jedynie otrzymać od Boga przez Jezusa Chrystusa i napełnić się nią w Duchu. Dzieje się to w modlitwie. Tylko przez modlitwę można otrzymać miłość od Boga, Źródła Miłości, przez Syna Bożego, Jezusa Chrystusa – Miłość Wcieloną, a miłość ta jest Duchem Bożym w człowieku
św. Charbel
Libański mnich przekazał swoje orędzie ustami Raymonda Nadera. W orędziach tych zawarte są wezwania do pokuty, modlitwy i miłości, które mają pomóc w budowaniu cywilizacji miłości. Najważniejsze z przesłań św. Charbela głosi, że Chrystus jest Prawdą Miłości Wcielonej. Święty mnich przypomina, że na początku była miłość, przez którą wszystko się stało i bez której nic nie mogło zaistnieć ani nie zaistnieje przyszłości. Tylko ona nie przemija i nigdy się nie kończy. Jest podstawą wszystkiego – wszelkich reguł i praw. Ta cnota pozwala człowiekowi odkryć prawdę
„Człowiek nie jest spełniony bez miłości i nie doświadczy prawdy, będąc daleko od Boga, jest dzieckiem Miłości ,a jego prawdziwym domem jest świat Boga”.
św. Charbel
Modlitwa Ojcze Prawdy
Ojcze Prawdy, oto Twój Syn,
Ofiara , która Tobie się podobała.
Przyjmij Jego śmierć za mnie.
Dzięki niej ja będę ułaskawiony.
Oto Ofiara.
Przyjmij ją z moich rąk
A będę pojednany z Tobą.
Pamiętaj nie tylko grzechy, które popełniłem
Przed Twoim Majestatem.
Oto krew, która rozkwitła na Golgocie
Dla mojego zbawienia i modli się za mnie …….
Bóg chce ciebie takiego, jakim jesteś, by mógł cię podnieść i uświęcić
św. Charbel
opracowała Bernadeta Targosz