Św. Klara z Asyżu

Klara urodziła się w Asyżu w 1193 lub 1194 r. Była najstarszą z trzech córek pana Favarone z rycerskiego rodu Offreduccio i jego żony Ortolany. Jej matka, podczas ciąży, w trakcie modlitwy usłyszała słowa: „Nie bój się, gdyż to dziecko zabłyśnie swym życiem jaśniej niż słońce!” Pod wpływem tych słów nadała dziewczynce imię Klara (z języka łacińskiego clara – jasna, czysta, sławna).

Życie, którego uczyła swe towarzyszki św. Klara opierało się na rozważaniu Słowa Bożego, a także nosiło piętno nauk św. Franciszka.

Klara przede wszystkim ukazywała siostrom jak bardzo powinny być wdzięczne Bogu za łaskę powołania.Razem z nimi gorliwie uczestniczyła w modlitwach, dbała o piękno kaplic i ołtarzy wykorzystując znajomość haftu. Swoje modlitwy Klara wspierała surowym życiem, często poszcząc i czuwając nocami. Była jednak bardzo troskliwa dla swoich sióstr nierzadko wypraszając dla nich cudowne wsparcie. Gdy były głodne rozmnożyła chleb, gdy były chore uzdrawiała je znakiem krzyża, gdy groziło niebezpieczeństwo ze strony pogańskich Saracenów, jej żarliwa modlitwa skierowana do Chrystusa Eucharystycznego spowodowała, że wyjednała Jego zapewnienie: „Nie bójcie się! Ja was zawsze strzec będę!”.

Od 1224 roku rozpoczęła się długa choroba Klary, która przez 20 lat była regularnie przykuta do łóżka. Długie godziny spędzała na modlitwie, codziennie od południa do godziny trzeciej, rozważając mękę Jezusa, miała też wielkie przywiązanie do Najświętszego Sakramentu. W 1226 roku Klara z wielkim smutkiem dowiedziała się o śmierci swojego świętego ojca Franciszka. W 1228 r. papież przyznał Klarze i jej siostrom przywilej ubóstwa, o który tak usilnie zabiegała. We wrześniu 1240 roku miał miejsce słynny najazd Saracenów, który został cudownie zatrzymany dzięki modlitwie Klary. W 1247 roku Klara zaczyna pisać własną regułę, kładąc szczególny nacisk na ubóstwo. Po 1250 roku jej choroba pogorszyła się i w 1253 roku Klara otrzymała długo oczekiwaną wizytę papieża Innocentego IV, który zatwierdził regułę. Kilka dni później, 11 sierpnia 1253 roku, Klara umiera.

15 sierpnia 1255 roku Klara została kanonizowana przez Aleksandra IV w Anagni. Niemal równocześnie rozpoczyna się budowa bazyliki św. Klary w Asyżu. Święta Klara wspominana jest 11 sierpnia, w dniu jej wejścia do nieba. Jest patronką telewizji, telekomunikacji, hafciarek, praczek i prasowaczy. Ze względu na swoje imię jest również patronką niewidomych.