Wspólnota chrześcijańska to coś więcej niż grupa ludzi dzielących tę samą wiarę. To żywa przestrzeń spotkania – z Bogiem i z drugim człowiekiem.
To codzienna praktyka miłości, wzajemnego wsparcia i wspólnego kroczenia drogą Ewangelii.
Wczoraj doświadczyliśmy tego bardzo konkretnie w naszym Schronisku Duchowym.
Wspólna praca – przewożenie drewna na opał (właściwie dusz czyśćcowych z czyśćca do nieba , bo taka była nasza intencja 
, że każde drewienka to 1 dusza
) , stała się dla nas czymś więcej niż obowiązkiem.
, że każde drewienka to 1 dusza) , stała się dla nas czymś więcej niż obowiązkiem.Była symbolem odpowiedzialności za miejsce, które wspólnie tworzymy i troski o siebie nawzajem.
Ramię w ramię, w milczeniu lub w rozmowie, budowaliśmy nie tylko zapas drewna, ale i więź.
Po pracy przyszedł czas na medytację – chwilę ciszy, w której pozwoliliśmy Bogu mówić.
Wspólne milczenie stało się modlitwą, a zmęczenie – ofiarą.
Zwieńczeniem dnia była agapa – czyli wspólny posiłek, rozmowy i bycie razem jak w rodzinie 
W takich chwilach widać najlepiej, że Kościół to nie tylko budynek, ale wspólnota serc.
Dziękujemy każdemu, kto tworzy tę przestrzeń.
